اعترافات یک پرسپولیسی

یادِ آن روزها که می بردیم / بیست و یک هفته گل نمی خوردیم!

توی هر لیگ، قهرمان بودیم / آبرومندِ دوستان بودیم!

دل ما با « محرّمی » خوش بود / داخل سینه اش سه تا شُش بود

تیم یک دست و نادری بودیم / تشنه ی شوتِ « باقری » بودیم

بازیِ با خلوص! می چسبید / گلزنی با « پیوس » می چسبید

تیم ما بود پر تماشاگر / وَ نبودیم شاکی از داور

اینک اما همیشه می بازیم / و به داور همیشه می تازیم!

توی هر هفته تیممان گل خورد / قلب ما از نتایجش آزرد

باز هم شد ز هفته ی اول / جای ما در اواسط جدول!

باخت دادیم چون هوا بد بود! / هفته ی قبل هم فضا بد بود!

هفته ی بعد داورش چاق است / هفته ی بعد از آن هوا داغ است!

الغرض هی بهانه ی الکی / بارالها! خودت بکن کمکی

مددی کن « پرسپولیس » امسال / بنده را واقعاً کند خوشحال